Okładka 01/2018 Numer 1(212)/2018


R E K L A M A




Spis treści:

Pamiętajmy o nich • Nowa dyrektywa • Z życia IPA • Nowe mundury • Piszą o nas • Europejska sieć • Narkotykom stop • Jak świętowaliśmy? • Za lajki do paki? • Szczerość w sieci • Gdy zatrzeszczy lód • Zimowe urazy • Nowa ustawa • W sytuacji zagrożenia • Kamery na mundurach • Bezpieczna kobieta • Jaka jest? • W asyście Straży Miejskiej • Zimowe zabawy • Dramat rozstania • Uroczysta premiera • Stowarzyszenie Komendantów Policji Polskiej • Z życia pacjenta (2) • Płać za jednorazówki • Modernizacja służb • Do refleksji – Kwestia stroju • Moje dylematy – Przyszłość pomieszana z przeszłością • Czego kursy uczą? • Niesprawny autobus • Służba na drogach • Nowe pojazdy służbowe • Cytrynka zamiast mandatu • Bezpieczna jazda • Dla kogo są chodniki? • Ekonomiczne parkowanie

Nowa ustawa

1 października 2017 roku weszła w życie „Ustawa o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym”.
Głównym jej przesłaniem jest utworzenie, prowadzenie i aktualizowanie Rejestru Sprawców Przestępstwa na Tle Seksualnym. W związku z tym, nakłada ona obowiązki na sprawcę, który przebywając na wolności, musi do trzech dni zgłosić faktyczny adres swojego pobytu w jednostce organizacyjnej policji, a także podawać jego każdorazową zmianę, najpóźniej w trzecim dniu nowego miejsca przebywania. Ponadto osoba przebywająca w zakładzie karnym, psychiatrycznym czy poprawczym, również w areszcie śledczym lub w młodzieżowym ośrodku wychowawczym obowiązana jest do zgłoszenia kierującemu jednostką, w której przebywa, faktycznego adresu pobytu, najpóźniej w dniu jej opuszczenia. Z kolei osoba kierująca placówką musi niezwłocznie przekazać tę informację właściwej ze względu na wskazane miejsce pobytu jednostce organizacyjnej policji. W przypadku, gdy zmiana adresu dotyczy wyjazdu sprawcy za granicę, fakt ten musi być zgłoszony przed opuszczeniem przez niego kraju, a po powrocie – najpóźniej w trzecim dniu.
Równocześnie ustawa ta zobowiązuje policję do niezwłocznego przesyłania wszystkich uzyskanych informacji do Rejestru Sprawców Przestępstwa na Tle Seksualnym. Dla usprawnienia tych czynności zastosowano rozwiązanie organizacyjne, które zapewnia całodobową obsługę osób ujętych i przyjmowanie od nich zgłoszeń. Służy temu aplikacja opracowana przez Krajowy Rejestr Karny. Ponadto, Komendant Główny Policji ma obowiązek prowadzenia policyjnej mapy zagrożeń przestępstwami na tle seksualnym, która jest narzędziem informatycznym. Zawiera ona aktualne informacje o miejscach szczególnego zagrożenia oraz podaje je na stronie internetowej do wiadomości publicznej. Na policyjnej mapie zagrożeń prezentowane są informacje o przestępstwach stwierdzonych i ich kwalifikacjach prawnych z dwóch ostatnich lat. Są też informacje o liczbie sprawców przestępstw, przebywających na poszczególnych obszarach administracyjnych naszego kraju.
Informacje o przestępstwach powinny być aktualizowane do piątego dnia każdego miesiąca, a dane o miejscu i liczbie sprawców muszą być wprowadzane niezwłocznie po uzyskaniu danych z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym. Naczelną ideą takich działań jest podnoszenie poziomu społecznej świadomości, dotyczącej występowania zagrożeń tą przestępczością.

Sara Stanisz-Szachnowska


Spis treści

Stowarzyszenie Komendantów Policji Polskiej

7 grudnia 2017 r. odbyło się we Wrocławiu zebranie ponad 50 osób, pokrzywdzonych przez przepisy ustawy z 16 grudnia 2016 roku, w większości korzystających z pomocy prawnej udzielanej przez Stowarzyszenie Komendantów Policji Polskiej. Wyjaśnień natury prawnej udzielał mec. Sławomir Bąk, partner Stowarzyszenia i wolontariusz w akcji pomocy oraz mecenas podinsp. Edward Gnyszka z zespołu prawnego SKPP. W parogodzinnej, żywej wymianie poglądów, omówione zostały wielorakie aspekty sposobów i dróg prawnych dalszego działania w celu odwrócenia krzywdzących skutków ustawy z 16 grudnia 2016 roku. Omówiono też przygotowania do II etapu pomocy prawnej w związku z rozpoczętą rejestracją odwołań od decyzji ZER MSWiA w Sądzie Okręgowym w Warszawie.
***
12 grudnia 2017 r. odbyło się trzecie spotkanie wrocławskiego Obywatelskiego Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej. Z ramienia Stowarzyszenia Generałów Policji w spotkaniu czynnie uczestniczył gen. Andrzej Matejuk – były Komendant Główny Policji, a wcześniej Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu oraz nadinsp. Henryk Tusiński – były zastępca Komendanta Głównego Policji. W trakcie spotkania, członkowie komitetu organizacyjnego wrocławskiego OKIU FSSM, reprezentujący różne środowiska mundurowe podsumowali dotychczasowe przedsięwzięcia i efekty prowadzonego zbierania podpisów, popierających obywatelski projekt ustawy. Podsumowano ilość zebranych podpisów z poszczególnych organizacji i od koordynatorów, reprezentujących niezrzeszonych funkcjonariuszy. Zapowiedziano kontynuowanie działalności Komitetu FSSM po zakończeniu akcji zbierania podpisów i ich złożeniu w Sejmie. W drugiej części spotkania, omówiono sprawy związane z odwołaniami od decyzji Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA o obniżeniu emerytur i rent mundurowych. Kolejne spotkanie zapowiedziano po 13 stycznia 2017 r. i po złożeniu podpisów poparcia projektu ustawy FSSM w Sejmie.
***
4 stycznia 2018 r. legnicki Obywatelski Komitet Inicjatywy Ustawodawczej, zawiązany 30 listopada 2017 r. dla obszaru b. woj. legnickiego, zaprosił na spotkanie wszystkie osoby, popierające projekt zmiany ustawy z 16 grudnia 2016 roku. W spotkaniu udział zapowiedział prezydent Federacji Stowarzyszeń Służb Mundurowych insp. Zdzisław Czarnecki oraz były Zastępca Komendanta Głównego Straży Granicznej gen. Tadeusz Frydrych. Będą wtedy m.in. przyjmowane zgłoszenia na wyjazd do Warszawy w celu złożenia w Sejmie list poparcia obywatelskiego projektu ustawy FSSM.
Spotkanie odbędzie się w Rzeszotarach k/Legnicy w sali GOK w Miłkowicach o godz. 17:00.

Obywatelskie poparcie projektu ustawy FSSM
Do 30 grudnia, na terenie woj. dolnośląskiego zebrano łącznie ponad 18 tys. podpisów poparcia dla projektu ustawy. Akcja zbierania 100 tyś. podpisów pod projektem ustawy uchylającej ustawę z 16 grudnia 2016 r. na terenie województwa dolnośląskiego. trwa do 5 stycznia 2018 r. Podpisy zebrane przez Obywatelskie Komitetach Inicjatywy Ustawodawczej na terenie województwa i w organizacjach uczestniczących w akcji zbierania podpisów, zostaną przekazane do Zarządu FSSM do 10 stycznia 2018 r. Termin złożenia podpisów poparcia projektu ustawy w Sejmie upływa 13 stycznia 2018 roku.

Spis treści

Do refleksji
Kwestia stroju

Raz na jakiś czas mogę sobie pozwolić na łatwiznę. Zamiast gimnastykować się z zawiłościami prawa i stosunków społecznych i pilnować w tekście myśli przewodniej można po prostu sięgnąć do niezmierzonego oceanu absurdów. Absurd to już sam w sobie lejtmotyw-samograj, z którego nie da się nie korzystać. Skłonny jestem uważać sport wyczynowy (wyłączam z tych rozważań „augiaszowe” królestwo futbolu) za dziedzinę aktywności, w której dość znacznie ograniczona jest możliwość dokonywania szwindli. Nie zapominam o dopingach i różnistych faulach zawodników, działaczy i sędziów (z definicji sprawiedliwych, ale zdarzają się „psuje”), bo przynajmniej wymierność wyniku zdaje się gwarantować obiektywny obraz rywalizacji. Tym bardziej zdumiewa to, co stało się na fińskiej skoczni narciarskiej. Jeden z naszych wicemistrzów (mistrz zawsze jest jeden, reszta to wice- lub wicewicemistrzowie) przed wykonaniem skoku staje do pomiaru kombinezonu w kroku. To kontrola, trzeba przyznać – wyrafinowana, mająca zapobiegać narciarskiemu lotniarstwu za pomocą stroju. I w tym kroku podobno o parę milimetrów się nie zgadza, skoczek zostaje zdyskwalifikowany. Trudno. Jednak przed następnym skokiem znów jest mierzony, wszystko gra i może skakać. Ten sam konkurs, ten sam człowiek, ten sam kombinezon, ten sam krok. Nasz bohater przedtem źle (krzywo?) stanął do pomiaru. Dom wariatów? Czyste pomiarowe kretyństwo. Wspomnę tylko, że istnieje coś takiego jak błąd pomiaru i na przykład na ćwiczeniach w laboratorium politechnicznej fizyki przyszły inżynier liczy ten błąd wcale nieprosto. Po opisanym fakcie nikt jednak nie protestuje (twarde prawo?). Pani, która jest polską przedstawicielką w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS) podkreśla uczciwość sędziego, pan prezes polskiego związku też wyraża zaufanie (czołobitnie?). I to jest sedno problemu. Mieliśmy przed oczyma modelowy przypadek bezmyślności w stosowaniu prawa, sędziowską aberrację. Wyznam, że mając do wyboru dwa zła, wolę nieuczciwość od głupoty. Myślę bowiem, że wiem (a tak przynajmniej wydaje mi się), jak mniej więcej walczyć z nieuczciwością (choćby tą zdefiniowaną w kodeksach), natomiast jestem całkowicie bezradny wobec głupoty. Coraz bardziej umacniam się też w przekonaniu, że głupoty pokonać się nie da. Aż się boję, czy dalszym tekstem nie urażę czyjejś wrażliwości, chociaż – to mój osąd – z odczuciami wyłącznie religijnymi nie ma on związku. Na dodatek mam problem z lokalizacją absurdu – czy w samych faktach, czy w reakcji na nie. Historie opisane wyżej i poniżej łączy niewątpliwie jedno – kwestia stroju. Przy czym w tym drugim przypadku chodzi o rażące odstępstwo od stroju służbowego, bowiem po części – od góry – o brak stroju, a po części – w dół – o strój nieco skąpy, tak się składa, że właśnie w kroku. Jest oto duchowny, w dodatku proboszcz, który pasjonacko uprawia kulturystykę i to z powodzeniem, gdyż zbiera laury. Po czym wkracza Ekscelencja Wyższa Wielebność i udziela księdzu kanonicznego upomnienia za wywołanie zgorszenia, co podwładny z pokorą i skruchą przyjmuje. Rozumiem, że zgorszenie polega na tym, iż duchowny, pełen pychy, demonstruje swoją rzeźbę i lata po scenie tylko w gatkach ledwo-ledwo osłaniających (raczej trudno byłoby pokazywać klatę i biceps w sutannie). Miejscowi parafianie – jak to bywa – są podzieleni, oburzone są szczególnie starsze panie parafianki, ich prawo. Po biskupim postukaniu pastorałem zajrzałem do komputera, a tam 90% internautów wypowiada się w sondzie, że ten szczególny kulturysta nie sieje zgorszenia. Zarejestrowałem niniejszym fakty, ale dalszego komentarza nie będzie, bom słaby w teologii i nie wiem, czy oprócz Ekscelencji oburza się także (i na kogo?) Pan Bóg. W taki oto sposób odpocząłem płodząc ten felieton, bo chyba jednak coś jest „w oparach absurdu”, o czym pisali już trochę dawno temu mistrzowie pióra Julian Tuwim i Antoni Słonimski. „Opary” – to brzmi właściwie.

Marcin Brzeziński



Spis treści

Służba na drogach

Zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji w sprawie pełnienia służby na drogach zaczęło obowiązywać od 10 listopada 2017 roku.
Odnosi się ono do metod i form realizowania przez policjantów zadań na drogach, a także do zasad stosowania przyrządów kontrolno-pomiarowych do mierzenia prędkości, do postępowania na miejscu wypadku czy kolizji drogowej oraz do przeprowadzenia badania na zawartość w organizmie alkoholu lub innego środka odurzającego. Nowy dokument Komendy Głównej Policji wprowadzający liczne zmiany w przepisach, spełnia oczekiwania zarówno funkcjonariuszy, jak i opinii społecznej w działaniach na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego.
W Zarządzeniu zmodyfikowano m.in. wykaz czynności, wymagających od policjanta ruchu drogowego wiedzy specjalistycznej. Wśród nich wymieniona została kontrola przestrzegania obowiązków lub warunków przewozu drogowego oraz stosowanie przyrządów kontrolno-pomiarowych prędkości. Zobowiązano również funkcjonariusza pełniącego służbę na drodze do powiadamiania dyżurnego o pewnych zdarzeniach. Treścią tych powiadomień może być np. sytuacja asystowania osobie kierującej przy wypłacie środków pieniężnych, potrzebnych do zapłaty gotówkowego mandatu karnego lub fakt ujawnienia kierującego pod wpływem środka odurzającego.
Poza tym, wprowadzono możliwość pełnienia służby w patrolu jednoosobowym przy takich czynnościach, jak pilotowanie pojazdu czy obsługa zdarzeń i zabezpieczanie imprez na drogach. Stwierdzono też, że patrol jednoosobowy może pełnić służbę od świtu do zmierzchu w obszarze zabudowanym i poza nim. Ponadto, policjantom nie posiadającym przeszkolenia, ale mającym umiejętności i odpowiednią wiedzę specjalistyczną umożliwiono warunkowe wykonywanie określonych zadań. Wśród nich znalazła się kontrola stanu technicznego pojazdu, kontrola przewozu towarów niebezpiecznych, obsługa zdarzenia drogowego, kontrola przestrzegania obowiązków lub warunków przewozu drogowego oraz kierowanie ruchem drogowym.
W przypadku nowych uregulowań odnoszących się do stosowania przyrządów kontrolno-pomiarowych stwierdzono, że policjant może obecnie używać ręcznego miernika prędkości wyłącznie wtedy, gdy wynika to z zadań zleconych podczas służby przez przełożonych. Bowiem, tylko przełożony obowiązany jest wskazać czas i miejsce wykonywania tych czynności przez podwładnego. Funkcjonariusz jest ponadto zobligowany do przetestowania przyrządu przed rozpoczęciem pracy i zapisania wszystkich działań w notatniku służbowym, gdzie musi się też znaleźć informacja na temat miejsca, z którego dany pomiar był prowadzony. Natomiast, gdy podczas służby użyty zostaje wideorejestrator konieczne jest, aby stał on w takiej pozycji, która pozwala na zapisanie całego przebiegu czynności kontrolnych. W sytuacji zaś badania trzeźwości ustalono, że musi ono być przeprowadzone analizatorem wydechu, posiadającym aktualne świadectwo wzorcowania zwłaszcza, gdy w wypadku drogowym są ofiary. Badaniu można też poddać osobę, która dobrowolnie zgłosi się do policjanta, gdy stwierdzi on, że okoliczności uzasadniają jego przeprowadzenie. Można również nakazać analizę krwi lub moczu, jeżeli nie ma możliwości wykorzystania badania śliny, a stan kierującego pojazdem wskazuje na użycie innych środków odurzających.

Sara Stanisz-Szachnowska



Spis treści