Okładka 01/2019 Numer 1(232)/2019

Spis treści:

Rambo rozpoczyna służbę • Jak bawimy się w karnawale? • Zanim podpiszesz... • Tyle wolnych dni • Noworoczne postanowienia • O czyste powietrze • Oddaje krew potrzebującym • Zmienić swoje życie • Jakie uprawnienia? • Halka czyli opowieść o miłości • Stop przemocy wobec kobiet • Spotkanie opłatkowe • Podawał się za kobietę i napadał • Z psem namierzyli włamywacza • Bezpieczne ferie • Przeszukanie • Zgłosić przestępstwo • Przesłuchać dziecko • Choroby zawodowe • W służbie patrolowej • Nietypowa interwencja • Społeczna debata • Czy opłaca się oszczędzać? • Pierwszy smog • Moje dylematy - Bój się w styczniu wiosny, bo marzec zazdrosny • Szczególny manewr • Taksówka dla seniora • Jak jeżdżą kobiety? • Chodniki nie dla pieszych? • Polskie drogi • Odblaskowe przedszkole • Oficerowie prasowi informują

Zgłosić przestępstwo

Kradzież, zgodnie z art. 278 K.k., określana jest jako zabór cudzej rzeczy w celu przywłaszczenia. Przedmiotem tego przestępstwa może być tylko rzecz o wartości majątkowej, która dla sprawcy powinna być cudza.
Przepis dotyczy rzeczy ruchomej, gdyż nie jest możliwa kradzież nieruchomości. Przedmiotem kradzieży może być również karta bankomatowa, czy energia w postaci nielegalnego podłączenia do sieci ciepłowniczej, bądź elektrycznej. Kradzież popełniana jest także wtedy, gdy sprawca zamierza np. ukradzioną rzecz podarować innej osobie, lub kiedy zabiera cudzą rzecz z zamiarem niezwłocznego jej porzucenia.
Wykroczeniem jest ponadto zabór w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej, przedstawiającej wartość niemajątkową, np. pamiątkowy dyplom, dokument albo fotografia bliskiej osoby. Do najczęstszych miejsc na terenie Wrocławia, dotkniętych problemem kradzieży, zwłaszcza w godzinach popołudniowych i nocnych, należy Rynek oraz wszystkie tereny objęte monitoringiem. Przyczyn kradzieży – szczególnie w tych rejonach miasta – należy upatrywać w fakcie, że funkcjonuje tu wiele przedsiębiorstw gastronomicznych, instytucji biznesowych oraz miejsc atrakcyjnych dla turystyki i realizowania rozmaitych wydarzeń kulturalno-artystycznych. Oczywistym więc jest, że każdego dnia okolice te przyciągają rzesze osób pracujących, zwiedzających, korzystających z usług handlowych, a także chętnych do zakosztowania rozrywki.
Często również niefrasobliwe formy zachowania pewnych osób, prowokują i wystawiają je się na łup złodziei, zwłaszcza przy okazji spożywania z nadużyciem napojów alkoholowych. W takich wypadkach funkcjonariusze policji nie mają już wpływu na ewidentne oznaki nieodpowiedzialności obywateli. Dlatego policja apeluje nieustannie o rozsądek i uruchomienie wyobraźni. Przykładem takiej niefrasobliwości może być chociażby pozostawianie w miejscach pracy na widoku wartościowego sprzętu czy kosztowności. Pracownicy ochrony niekoniecznie zawsze zwracają uwagę na wszystkie osoby, przemieszczające się po terenie danej placówki. Policjanci radzą też, by w lokalach rozrywkowych, odwiedzanych nieraz w ilościach dochodzących liczby kilkuset osób dziennie, zostawiać swoje rzeczy w depozytach lub innych miejscach do tego przeznaczonych. Lepiej po prostu zabierać ze sobą tylko te najbardziej niezbędne.
Innym dosyć częstym zjawiskiem jest zgłaszanie kradzieży przez osoby poszkodowane, po upływie dwóch lub trzech dni. Po kompetentnym i skrupulatnym zbadaniu przez policję okazuje się jednak, że rzekomo skradziona rzecz została przez nich po prostu zgubiona, a właściciele nie pamiętają okoliczności tego zdarzenia z powodu spożytego przez nich alkoholu.
Problem kradzieży dotyka również komunikacji miejskiej. Często apeluje się, by pasażerowie dbali o swoje dokumenty, byli czujni w czasie oddawania się lekturze. Przypomina się, by zwracali cały czas uwagę na swój bagaż i zachowywali szczególną czujność podczas tłoku. Policjanci zwracają się ponadto do rowerzystów, zachęcając ich do brania udziału w policyjnym programie prewencyjnym pod hasłem: „Twój rower – Twoja własność”. Przystąpienie do tego programu gwarantuje bowiem właścicielom jednośladów rejestrację i wydanie dowodu tożsamości pojazdu. Policja sugeruje też, że na wypadek kradzieży wskazane byłoby zrobienie zdjęcia swojego pojazdu oraz zapamiętania jego marki, numeru ramy i innych cech charakterystycznych. Bezpieczne i właściwe powinno być również zachowanie dowodu zakupu.
Dzięki takim działaniom policji społeczeństwo może czuć się komfortowo i bezpiecznie. Nie zwalnia to jednak nikogo z czujności i podejmowania własnej inicjatywy, by zadbać o swoją własność.

Sara Stanisz-Szachnowska


Spis treści

W służbie patrolowej

Metody i formy wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową oraz koordynacja działań o charakterze prewencyjnym zawarte zostały w Zarządzeniu nr 768 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 sierpnia 2007 r.
Zarządzenie to określa w szczególności organizację oraz sposób pełnienia służby patrolowej, z wyłączeniem służby pełnionej przez policjantów na drogach, morzu terytorialnym, morskich wodach wewnętrznych i wodach śródlądowych oraz na pokładach statków powietrznych.
Podstawowymi zadaniami służby patrolowej jest przeciwdziałanie popełnianiu przestępstw lub wykroczeń, zapobieganie zachowaniom, stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa osób i mienia lub naruszającym porządek publiczny, a także prowadzenie niezbędnych działań profilaktycznych. Zadania te realizowane są na posterunkach przez policjanta lub grupę policjantów w formie patrolu pieszego lub środkiem transportu, służącym do przemieszczania się w określonym rejonie zagrożenia. Tak definiuje się teren, charakteryzujący się szczególnym nasileniem przestępstw, wykroczeń lub innych zjawisk negatywnych społecznie. Podczas służby policjanci przemierzają trasę patrolową, łączącą rejony i miejsca zagrożone oraz ważniejsze obiekty i posterunki. Miejscami zagrożonymi w tym przypadku są obiekty, które według rozpoznania wymagają systematycznego nadzoru i kontroli policyjnej. Przebieg każdej służby musi być dokumentowany w notatnikach służbowych lub przy pomocy nośników elektronicznych.
Służbę patrolową pełnią policjanci komórek patrolowych, interwencyjnych, patrolowo-interwencyjnych i wywiadowczych oraz policjanci oddziałów prewencji policji. W zależności od stanu zagrożenia w określonym czasie i miejscu, dostosowuje się i koordynuje odpowiednią liczbę funkcjonariuszy. Mogą więc oni pełnić służbę samodzielnie lub wspólnie ze strażnikami straży gminnej czy miejskiej, z żołnierzami Żandarmerii Wojskowej, funkcjonariuszami Straży Granicznej, Straży Ochrony Kolei oraz z przedstawicielami instytucji i organizacji społecznych działających na rzecz zapobiegania popełnianiu przestępstw i wykroczeń.
Do służby patrolowej często też kierowane są siły wzmocnienia, składające się z policjantów jednostek, realizujących na co dzień inne zadania służbowe. Możliwość doraźnego kierowania policjantów do działań zespołowych umożliwia system koncentryczny, polegający na analizowaniu, planowaniu i przygotowaniu policjantów do służby, ich rozmieszczeniu w terenie, nadzorze i koordynacji. Służba pełniona jest w oparciu o plan dyslokacji, który zawiera opis przewidywanych zagrożeń oraz wskazuje cel, jaki należy osiągnąć podczas pełnienia jej w wyznaczonym rejonie. Na potrzeby dyslokacji służby patrolowej sporządzana jest więc przynajmniej raz w miesiącu analiza stanu bezpieczeństwa i porządku.
Opiera się ona na ocenie i monitorowaniu takich czynników, jak ilość, rodzaj, miejsce i czas popełnionych przestępstw i wykroczeń, sposób działania sprawców, okoliczności i warunki sprzyjające dokonywaniu przestępstw i wykroczeń. Istotne czynniki to także rozpoznanie dokonane przez służby policji oraz rozpoznanie obiektów strzeżonych, istotnych ze względu na interes społeczny i bezpieczeństwo publiczne, jak też informacje na temat poziomu poczucia bezpieczeństwa w opinii lokalnych społeczności i w końcu efektywność dotychczasowego rozmieszczenia sił i środków.
Zintegrowany system organizacji dyslokacji służby, oparty jest na skoordynowanej współpracy jednostek policji i podmiotów pozapolicyjnych, które działają na rzecz zapobiegania powszechnym zjawiskom patologii społecznej. Charakterystyka wszystkich rejonów zagrożenia, tras patrolowych, miejsc zagrożonych, rejonów odpowiedzialności oraz podstawowych informacji wykorzystywanych w trakcie pełnienia służby zawarte są w cedule patrolowej. Jest ona opracowywana odrębnie dla patroli pieszych oraz dla patroli wykorzystujących środki transportu. Ceduła ma formę graficzno-opisowego dokumentu, który w zasadniczy sposób służy do usprawnienia organizacji służby patrolowej.

Sara Stanisz-Szachnowska


Spis treści

Jak jeżdżą kobiety?

Podobno panie jeżdżą gorzej od mężczyzn, jeśli chodzi o styl jazdy, ale za to bezpieczniej, bo nie szarżują na drogach. Czy rzeczywiście tak jest?
Na pewno kobiet kierowców jest coraz więcej. Dane Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców informują, że 4 na 10 kierowców jeżdżących po polskich drogach to panie. W ciągu ostatnich dziesięciu lat liczba prawa jazdy wydawanego kobietom wzrosła o niemal 150%, podczas gdy mężczyznom o 84%. Z policyjnych statystyk wynika natomiast, że sprawcami trzech na cztery zdarzenia byli mężczyźni. Kobiety spowodowały 21% wypadków. Udział pań wśród zgłaszanych szkód komunikacyjnych był też w ostatnich latach sporo mniejszy, niż mężczyzn i wynosił około 30%.
Teoretycznie więc kobiety za kółkiem jeżdżą bezpieczniej, powodują mniej wypadków i zgłaszają mniej szkód do ubezpieczycieli. Z drugiej strony trudno powiedzieć, że kobiety powodują mniej wypadków, bo po prostu mniej ich jeździ po ulicach. Co ciekawe, jak wynika z badań firm, produkujących systemy nawigacyjne, kobiety zdecydowanie częściej używają nawigacji. Ponad 30% pań korzysta z GPS nawet kilka razy w tygodniu, a panowie tylko kilka razy w miesiącu. Nawigacja jest pomocna także kobietom-kierowcom przy omijaniu korków.
Podczas stania w nich panie wykazują się większym spokojem, ponieważ, jak dowiedziono, ich części mózgu odpowiedzialne za procesy logicznego i racjonalnego myślenia sprawniej przekazują informacje. Kluczowe znaczenie ma także kora mózgowa. U kobiet jej aktywna część jest odpowiedzialna za pamięć wzrokową, dzięki czemu lepiej orientują się w przestrzeni, w której już kiedyś były. Gorzej natomiast z orientacją w nieznanym terenie, tu lepsi są mężczyźni, orientując się na podstawie kierunków i odległości.
Paniom bez większego problemu przychodzi także pytanie o drogę. Mężczyźni podchodzą do tej kwestii bardzo ambicjonalnie, uważając, że takie pytanie wypada na ich niekorzyść, że nie są dość męscy. Te różnice można z kolei tłumaczyć większą społecznością kobiet, łatwiejszym nawiązywaniem i podtrzymywaniem kontaktów. Oczywiście, powyższej informacji nie należy generalizować. Nie wszystkie kobiety mają bowiem kiepską orientację na nieznanym obszarze, podobnie jak nie wszyscy mężczyźni jeżdżą za szybko i powodują wypadki.

MW



Spis treści