Okładka 02/2012 Numer 2(149)/2012

Spis treści:

Legitymowanie, kontrolowanie, zatrzymanie • Nowe legitymacje • Samorządy z policją • Stres nasz codzienny • Odszkodowania za medyczne błędy • Jedna służba, różne barwy • Współpraca międzynarodowa policji • Baw się bezpiecznie • Skradziono dowód osobisty • Bardziej zakaźne od HIV • Na dolnośląskich drogach w czasie ferii • Chrońmy swoją prywatność! • Internet a prawo • Czy oni chronią? • Zimą w górach • Zawodzi komunikacja • Centrum nie dla samochodów • Kryminał - fikcja i rzeczywistość • Ewakuacja szpitala • Okiem kibica siatkarskiej Gwardii • Superwidowisko na Euro • Jak to jest z tą kładką? • Bezpieczna podróż pociągiem • Walentynki, czyli cudze chwalimy... • Konkurs Wójt roku 2011 • Skarby Twierdzy Kłodzkiej • Kiedy przymus bezpośredni? • Wróżka prawdę ci powie? • Polacy to pesymiści • Gdzie są niegdysiejsze śniegi? • Nowe zasady OC • E-myto i słone kary • 6 punktów na żółtym • Urazy komunikacyjne • Mandaty z komputera • Na przejściu dla pieszych • Za szron nawet 500 zł • Oficerowie prasowi informują

Legitymowanie, kontrolowanie, zatrzymanie

Sposób postępowania policjantów podczas wykonywania rutynowych czynności szczegółowo reguluje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2005 roku w sprawie sposobu postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów (DzU nr 141/2002, poz. 1186). Oto najważniejsze z punktu widzenia zwykłych obywateli zasady, do przestrzegania których ten dokument zobowiązuje funkcjonariuszy policji. Rozporządzenie to określa m.in. zasady legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości. Funkcjonariusz może tego dokonać na podstawie dowodu osobistego, paszportu, zagranicznego dokumentu tożsamości, innego nie budzącego wątpliwości dokumentu zaopatrzonego w fotografię i oznaczonego numerem lub serią. Co bardzo ważne, policjant może też ustalić tożsamość osoby na podstawie oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona na podstawie dokumentów, o których była mowa wcześniej. Drugą ważną czynnością, której może dokonać funkcjonariusz na podstawie wspomnianego rozporządzenia, jest zatrzymanie osoby. Policjant, który przystępuje do takiej czynności powinien podać swój stopień, imię i nazwisko oraz podstawę prawną i przyczynę podjęcia czynności. Nieco inne procedury stosuje się wobec osób, co do których istnieje podejrzenie, że są uzbrojone. To również reguluje rozporządzenie. Jeśli istnieje potrzeba, policjant jest zobowiązany udzielić w granicach dostępnych środków pierwszej pomocy medycznej osobie zatrzymanej, która ma widoczne obrażenia ciała lub utraciła przytomność. Jak wygląda kontrola osobista i w jakich warunkach policjant może jej dokonać? Oczywiście wcześniej kontrolowana osoba musi zostać wylegitymowana. Podczas kontroli osobistej policjant sprawdza zawartość odzieży osoby kontrolowanej i przedmioty, które znajdują się na jej ciele, nie odsłaniając przykrytego odzieżą ciała. Policjant może również sprawdzić podręczny bagaż oraz inne przedmioty, które posiada przy sobie kontrolowany. W razie potrzeby odbiera osobie kontrolowanej posiadaną przez nią broń lub inne przedmioty mogące służyć do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, a także przedmioty mogące stanowić dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi. Kontrola osobista powinna być przeprowadzona przez funkcjonariusza tej samej płci, co osoba kontrolowana, w miejscu niedostępnym w czasie wykonywania kontroli dla postronnych. Ale są od tego wyjątki. Jeżeli kontrola osobista musi być przeprowadzona niezwłocznie, w szczególności ze względu na okoliczności mogące stanowić zagrożenie życia, zdrowia ludzkiego lub mienia, może jej dokonać policjant odmiennej płci bez respektowania prawa do miejsca ustronnego. Osoba poddana kontroli może wskazać do roli świadka tych czynności osobę trzecią. Policjant musi dopuścić osobę wskazaną do udziału w czynnościach, chyba że jej obecność utrudniałaby lub uniemożliwiałaby prawidłowe przeprowadzenie czynności. Również policjant może przybrać do obecności przy kontroli osobistej osobę trzecią, jeżeli uzna to za konieczne.

RwR

Spis treści

Kiedy przymus bezpośredni?

Stosowanie środków przymusu bezpośredniego wymaga od funkcjonariuszy policji szczególnej rozwagi. Nie jest tak, jak niektórzy sądzą, że policjant może w każdej chwili skuć osobę kajdankami czy obezwładnić. Reguluje to rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2005 roku, zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia przypadków oraz warunków i sposobów użycia przez policjantów środków przymusu bezpośredniego. Do takich środków zaliczamy m.in. chwyty obezwładniające, kajdanki, paralizatory, pałki, siatki obezwładniające, a także kolczatki drogowe umożliwiające zatrzymania pojazdu. Mogą one być stosowane po uprzednim bezskutecznym wezwaniu osoby do zachowania się zgodnego z prawem oraz uprzedzeniu o użyciu tych środków, a w przypadku pocisków niepenetracyjnych dodatkowo po uprzednim oddaniu strzału ostrzegawczego. Policjant może odstąpić od wzywania osoby do zachowania się zgodnego z prawem oraz od uprzedzenia o użyciu środków przymusu bezpośredniego lub oddania strzału ostrzegawczego pociskami niepenetracyjnymi, jeżeli zwłoka groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego, a także mienia. Środki przymusu bezpośredniego policjant powinien stosować w taki sposób, aby osiągniecie podporządkowania się wydanym na podstawie prawa poleceniom powodowało możliwie najmniejszą dolegliwość dla osoby, wobec której je zastosowano. Jeżeli wskutek zastosowania środka przymusu bezpośredniego nastąpiło zranienie osoby, policjant obowiązany jest natychmiast udzielić jej pomocy lub spowodować podjęcie wobec niej medycznych działań ratowniczych. Zawsze pomoc lekarską policjanci powinni zapewnić kobiecie ciężarnej, wobec której zastosowano środki przymusu. Rozporządzenie reguluje szczegółowy sposób użycia poszczególnych środków przymusu bezpośredniego. Kajdanki zakłada się na ręce trzymane z przodu, chyba że osoba jest wyjątkowo niebezpieczna lub agresywna, wtedy można je założyć na ręce trzymane z tyłu. Bardzo ostrożnie funkcjonariusze muszą stosować paralizatory elektryczne. Używa się ich zazwyczaj wobec osób nie stosujących się do poleceń porzucenia niebezpiecznego narzędzia, w sytuacji odparcia czynnej napaści albo w przypadku ucieczki osób poszukiwanych lub podejrzanych o popełnienie przestępstwa. RwR

(RoS)

Spis treści

Nowe zasady OC

Nowelizacja ustawy o ubezpieczeniach komunikacyjnych gwarantuje przede wszystkim możliwość wypowiedzenia automatycznie przedłużonej umowy ubezpieczenia OC w przypadku, gdy kierowca ma już podpisaną nową umowę. Ma to ochronić posiadaczy pojazdów mechanicznych od pułapki tzw. podwójnego ubezpieczenia, które było problemem wielu kierowców. Ponad 1,1 proc. kierowców przyznaje się, że jeździ samochodem bez wykupionej polisy OC. W rezultacie oznacza to, że co najmniej 240 tys. aut bezprawnie porusza się po polskich drogach. Natomiast na drugim biegunie znajduje się 7 proc. kierowców, którzy wpadli w pułapkę podwójnego ubezpieczenia, czyli posiada dwie polisy OC. Dotychczas, jeśli kierowca chciał zmienić ubezpieczyciela i wykupić nową polisę, musiał złożyć pisemną rezygnację najpóźniej na jeden dzień przed upływem obowiązującej go polisy. W przeciwnym wypadku stara umowa była automatycznie przedłużona na kolejny rok. Zatem jeśli zdecydowaliśmy się na wykup nowej polisy, a zapomnieliśmy rozwiązać poprzednią umowę, spóźniliśmy się z jej rozwiązaniem, bądź kierowaliśmy się błędnym przeświadczeniem, że wypowiedzenie polisy jest niekonieczne, ponieważ umowa sama wygaśnie z upływem wskazanego w niej okresu, musieliśmy liczyć się z konsekwencją płacenia podwójnych składek. Nowe przepisy są ukłonem w kierunku kierowców i minimalizują problem podwójnego ubezpieczenia. Wejdą w życie w 11 lutego 2012 roku. Po zmianach to na ubezpieczycielach będzie ciążyć konieczność pilnowania umów. Na 14 dni przed końcem okresu ubezpieczenia towarzystwo, z którym podpisaliśmy umowę, będzie zobligowane przesłać informację o przedłużeniu polisy na kolejny okres. Innym dobrym rozwiązaniem jest modyfikacja zasad zwrotu składki przy rozwiązaniu umowy. Dotychczas zwrot naliczany był za pełne miesiące niewykorzystanej ochrony, natomiast nowela nakazuje dokładne rozliczenie składki, co do dnia. Ponadto zwrot nie należał się, jeśli z umowy przed jej rozwiązaniem zgłoszono szkodę. Obecnie zwrot składki będzie się należał w każdym przypadku rozwiązania umowy, nawet jeśli ubezpieczyciel wypłacił na podstawie tej umowy odszkodowanie. Zmianom ulegnie także zasada mówiąca o tym, że złożenie wypowiedzenia umowy następuje z chwilą dostarczenia listu do ubezpieczyciela. Od lutego liczyć się będzie bowiem data ze stempla pocztowego. Udogodnieniem będzie także możliwość wydrukowania potwierdzenia zawartej przez Internet umowy OC, która będzie traktowana za dowód posiadania polisy. To ważne dla tych, którzy korzystają z ubezpieczeń on-line. Już od 1 stycznia 2012, jeśli sprzedamy samochód, to obligatoryjnie mamy obowiązek zgłosić to ubezpieczycielowi w ciągu 14 dni. Nowe przepisy precyzują również katalog danych, które zbywca pojazdu będzie zobowiązany przekazać towarzystwu. Zbywca będzie obowiązany do podania danych nowego właściciela pojazdu, takich jak imię, nazwisko, adres zamieszkania i numer PESEL, o ile został nadany, lub nazwy, siedziby i numeru REGON w przypadku firm. Sprzedawca pojazdu nadal będzie musiał pamiętać o tym, że ma ustawowy obowiązek przekazania nowemu właścicielowi potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia OC. Zwiększą się kary finansowe dla jeżdżących bez polisy. Za brak OC samochodu osobowego zapłacimy ponad 1000 zł więcej, kary wzrosną z 1980 zł obecnie - do 3000 zł. Nowa ustawa przewidziała także, że w niektórych sytuacjach kierowca będzie musiał zapłacić do 200 proc. równowartości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Dużą zmianą, bardzo korzystną dla kierowców, jest również możliwość sprawdzenia, czy dany pojazd posiada ochronę ubezpieczeniową na stronie internetowej Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Usługa jest już dostępna.

(RoS)

Spis treści